Handelingen 3:1-11

21-05-2021

De kreupele man die genezen werd.

Handelingen 3 is net nadat het pinksterfeest is geweest. De Heilige Geest is net uitgestort en Petrus en Johannes lopen naar de tempel. Bij de tempel lag een kreupele man. Deze man werd elke dag bij de tempelpoort neergezet om zo liefdegaven te ontvangen. De poort waar hij lag werd ook wel de Schone genoemd.

De Schone Poort was de poort naar de tempel toe. Als je Jeruzalem binnenliep via de oostkant had je twee poorten. Als eerste was er de Gouden Poort (de foto bij de titel) waardoor je de stad binnen kwam. De tempel lag een stuk hoger en door trappen kwam men uit bij de Schone poort. 

De kreupele man werd elke dag neergelegd bij die poort. Dit betekent dat hij elke dag naar boven en naar beneden over deze steile trappen werd gedragen. Het is erg mooi dat omstanders dat voor hem wilden doen. 

Je moet je voorstellen dat die man daar bij de ingang van de tempel lag. Er zullen misschien wel veel mensen langs hem heen zijn gelopen zonder iets te geven. Toen zag hij Petrus en Johannes naar de tempel komen. De man wist dat hij iets van hen zou kunnen krijgen. Hij vraagt ze om een liefdegave. Petrus zegt daarop:

'Kijk ons aan! Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, dat geef ik u: In de Naam van Jezus Christus de Nazarener, sta op en ga lopen! (Handelingen 3:4,6)

De kreupele man vraagt om een liefdegave en hij ontvangt genezing door Jezus. De kreupele man staat gelijk op en begon te springen en lopen. Dat is toch de grootste liefdegave die iemand geven kan? De man vroeg om een aardse behoefte maar kreeg tegelijkertijd ook een hemelse behoefte. Hij kreeg genezing van Jezus.  Genezing van zijn kreupelheid, maar ook van zijn zonden. Na zijn genezing begon de man gelijk God te loven.

En met een sprong stond hij overeind en liep rond, en hij ging de tempel in, lopen en springend en God lovend. (Handelingen 3:8)

Deze man was kreupel dus kon en mocht de tempel niet in. Door zijn genezing kon dat opeens wel. Hij kon naderen tot God. Het was voor hem dus heel bijzonder dat hij genezen werd. Bij ons is dat ook zo. Als wij genezen worden van onze zonden, kunnen wij ook God naderen.

In ons eigen leven geneest God ook. Misschien dan wel niet lichamelijk (of misschien juist wel), maar dan vergeten we vaak God de eer te geven voor de genezing. Deze man begon gelijk met God loven. Als wij genezen/vergeven zijn van onze zonden, hoe vaak vertellen we anderen dan dat God dat voor ons heeft gedaan? Ik in ieder geval veel te weinig. Ik sta te weinig stil bij de dingen die God aan mij gegeven heeft en ik vertel dit te weinig aan anderen. 

Het volk zag de man weer lopen en dat hij God loofde. Dat is een hele grote getuigenis. Iedereen die de tempel in wilde had deze man zien liggen bij de ingang en nu zien ze hem ineens lopen en God krijgt ook nog de eer?!

En zij (het volk) wisten dat hij degene was die voor een liefdegaven bij de Schone Poort van de tempel gezeten had; en zij werden vervuld met verbazing en ontsteltenis over wat er met hem gebeurd was. (Handelingen 3:10)

Als wij meer gaan getuigen over de wonderen die God met ons gedaan heeft, dan zullen omstanders misschien ook wel verbaasd zijn over wat er gebeurd is. Dit kan mensen weer dichter bij God brengen! 

Tot slot nog een opmerkelijk feit. De man werd genezen voor de tempel en niet in de tempel. God werkt niet in gebouwen. De kerk heeft een bijzondere functie, maar God werkt daar buiten ook en dat werd bij deze man bewezen!